Blog

Jedna z sześciu czynnych destylarni w Dufftown, stolicy szkockiej whisky słodowej.

Whisky z Glen Elgin zawykle musi czekać na uznanie nawet u właściciela marki - w serii Flora & Fauna znalazła się dopiero na początku bieżącego stulecia. Do grona Classic Malts of Scotland doszlusowała w 2005 roku.

Destylarnia zmieniała nazwę częściej niż którakolwiek inna w Szkocji. W latach osiemdziesiątych okazała sie zbędna.

Jedna z niewielu destylarni niezależnych, od lat pozostających w rękach tej samej rodziny.

Glenfiddich, destylarnia pionierska z wielu powodów. Jako pierwsza ruszyła z promocją single malt, pierwsza otworzyła podwoje dla zwiedzających. Do dziś znajduje się w rękach rodziny, która ją założyła.

Znalezienie na półkach sklepów butelki Glen Flagler, Killyloch lub Islebrae graniczy dziś z cudem, a jeśli się przytrafi, zakup takiej butelki oznaczać będzie poważny uszczerbek finansowy.

Niewiele brakowało, by pod koniec lat sześćdziesiątych Glen Garioch zajęła miejsce destylarni znanej dziś jako Brora. Kto wie jaką pozycję dziś zajmowałaby destylarnia z Oldmeldrum, gdyby nie ówczesne braki wody w okolicy.

Nie przypadkiem podstawowa wersja whisky Glenglassaugh nazwana została Revival. Destylarnia wróciła między żywych po 22 latach przestoju i wreszcie w 2012 roku wypuściła swoją pierwszą od lat whisky.

Położona na granicy między Lowlands i Highlands destylarnia Glengoyne stała się synonimem whisky beztorfowej.

Najbardziej znana spośród wszystkich destylarni w Rothes, Glen Grant słynie również z przepięknych ogrodów.