Opis produktu
Winnica, z której pochodzi wino Solaia 2012, ma swoje korzenie w prestiżowym majątku Tenuta Tignanello, należącym do słynnej rodziny Marchesi Antinori. Winnica o tej nazwie („Solaia” – od wł. sole czyli „słońce”) powstała na wyjątkowym pasmie południowo-zachodnich stoków, na wysokości około 350-400 m n.p.m. (1150-1325 stóp), na glebie bogatej w twardy wapień „alberese” oraz łamliwą, wapnisto-gliniastą „galestro”. Produkcja pierwszego rocznika Solaia sięga roku 1978, kiedy to Antinori postanowili wykorzystać najlepsze partie winnicy Tignanello, o wystawie idealnej dla czerwonych szczepów bordoskich. Winnica była używana tylko w wybitnych rocznikach — w niektórych latach wino nie było w ogóle produkowane.
Charakter miejsca i terroir: stromy stok z ekspozycją na południowy-zachód zapewnia długą ekspozycję słoneczną, co w połączeniu z kamienistą gleba sprzyja dojrzewaniu winogron o mocnej strukturze. W roczniku 2012 warunki były wymagające: chłniejsza wiosna, a następnie upalne lato z długim okresem suszy oraz deszcze pod koniec sierpnia oraz podczas września–października pozwoliły na pełne dojrzenie gron.
Proces winniczy i wybór gron: w roku 2012 zbiór odbywał się w dniach między 25 września a 10 października, selekcja była radykalna – grona zbierano ręcznie i szczep po szczepie, następnie jagody poddawano szczegółowej selekcji na sortowniach w piwnicy
Produkcja tego wina była zatem efektem ogromnej troski – od winorośli przez wybór gron aż po fermentację i dojrzewanie – co wpisuje Solaia w grono ikon włoskiego winiarstwa i klasycznych Super-Tuscan.
Wino Solaia 2012 powstaje ze szczepów: Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc i Sangiovese. Konkretnie w tej edycji dominującą rolę odgrywa Cabernet Sauvignon (około 75 %), Cabernet Franc (około 20 %), oraz Sangiovese (około 5 %).
Wygląd: W kieliszku prezentuje się jako intensywna rubinowa barwa z purpurowymi refleksami.
Aromat: Aromat rozwija się w kierunku dojrzałych czarnych owoców (śliwka, czarna porzeczka), towarzyszą im nuty fiołków, grafitu, białego pieprzu, przypraw korzennych oraz subtelny posmak mineralny wynikający z terroiru.
Smak: W ustach wino zachowuje świetną równowagę pomiędzy kwasowością a taninami – taniny są wyraziste, ale jednocześnie gładkie, struktura pełna, owoc mocny lecz nie przesadzony. Finish długi, złożony, z nutami cedru, tytoniu i delikatnej mięty.
Połączenia kulinarne: To wino znakomicie zgra się z wykwintnymi daniami: pieczoną polędwicą wołową lub dziczyzną w sosie, dojrzewanymi serami (np. pecorino, Parmigiano Reggiano), a także z wielowarstwowym daniem kuchni włoskiej – np. z ragù z dziczyzny i makaronem pappardelle.